sobota, 24 marca 2012

Ohydne gęby


[...] ach! jak ludzie mnie bolą!
                                 Tak mawiał niegdyś rumuński filozof, Emil Cioran.

Tyle śmiechów stłumionych,
Tyle krwi wylanej w umywalkę,
Tyle twarzy idiotyzmem barwionych
Tyle trudu, by znaleźć sypialkę.

A jeszcze więcej jest ludzi,
Zawszonych głów miliony,
Ohydna gęba, co stale marudzi
Przegniłe języki jako welony.

Podejdzie dźgnie w brzuch,
Jeszcze pokaże krzywe zęby,
A ile ryjów tyle fuch,
Rzucają słowa jak ptactwu otręby.
                                                   Lilianna

    1 komentarz:

    1. " A ile ryjów tyle fuch . "
      hahah xd ostree słowa ;D

      OdpowiedzUsuń